Przemowa Geerta Wildersa przed sądem w Amsterdamie

Panie Przewodniczący, sędziowie tego sądu.

Chciałbym przez kilka minut wykorzystać moje prawo do wypowiedzi.

Wolność to najbardziej drogocenne z naszych osiągnięć i najbardziej narażone na ciosy. Ludzie poświęcali jej swoje życie, oddawali za nią życie. Wolność, jaką mamy w naszym kraju jest rezultatem wielu stuleci, wynikiem historii, która nie ma sobie równych i która przywiodła nas tu, gdzie dziś jesteśmy.

Wierzę z całego serca i z całej duszy, że wolność w Holandii jest zagrożona. Że nasze dziedzictwo, o którym wiele pokoleń mogło tylko marzyć, że ta wolność nie jest już pewnikiem, nie jest już oczywista sama przez się.
Poświęcam moje życie obronie naszej wolności. Wiem, czym ryzykuję i codziennie płącę za to cenę. Nie skarżę się na to, to moja własna decyzja. Uważam to za swój obowiązek i dlatego tu stoję.

Wiem, że używam czasem ostrych słów, lecz nigdy nie są one nieprzemyślane. Nie zamierzam oszczędzać ideologii podoboju i zniszczenia, ale nie jest moim zamiarem obrażanie ludzi. Nie mam nic przeciwko muzułmanom. Mam problem z islamem i islamizacją naszego kraju, ponieważ islam i wolność nie idą w parze.

Przyszłe pokolenia będą się zastanawiać jak w roku 2010, w tym miejscu, w tej sali, obeszliśmy się z naszą najcenniejszą zdobyczą. Czy wolność dyskusji istnieje dla obu stron, a więc także dla krytyków silamu, czy też w Holandii można usłyszeć tylko jedną ze stron tej debaty? Czy wolnośc słowa w Holandii dotyczy wszystkich, czy tylko nielicznych? Odpowiedź na te pytania to zarazem odpowiedź na pytanie czy wolność nadal mieszka w tym kraju.

Wolność nie była nigdy własnością małych grup, lecz dziedzictwem nas wszystkich. Wszyscy jesteśmy nią błogosławieni.

Pani Sprawiedliwość ma opaskę na oczach, lecz ma też doskonały słuch. Mam nadzieję, że usłyszy wyraźnie i głośno wypowiedziane słowa:
Wypowiadanie się przeciwko ideologii, która zagraża wolności, jest nie tylko prawem, lecz także obowiązkiem wolnych ludzi. Thomas Jefferson, trzeci prezydent Ameryki, miał rację: Ceną wolności jest wieczna czujność.
Mam nadzieję, że w tym procesie wolność słowa zatriumfuje.

Kończąc, Panie Przewodniczący, sędziowie tego sądu. Ta rozprawa w oczywisty sposób dotyczy wolności wypowiedzi. Lecz wiąże się ona również z procesem ustalenia prawdy. Czy moje wypowiedzi i porównania, których użyłem, tak jak zacytowano je w pozwie, są prawdziwe? Jeżeli coś jest prawdziwe, czy mimo wszystko może podlegać karze? Dlatego właśnie wzywam was nie tylko do przyjęcia mojego wniosku o przesłuchanie świadków i ekspertów w dziedzinie wolności słowa. Proszę równie kategorycznie o uszanowanie mojej prośby o wysłuchanie świadków i specjalistów w kwestii islamu. Mam tu na myśli nie tylko pana Jansena i pana Admiraala, lecz także świadków-ekspertów z Izraela, USA i Wielkiej Brytanii. Bez tych świadków nie będę mógł się odpowiednio bronić i w mojej opinii ten proces nie będzie uczciwy.

PJ na podst. www.geertwilders.nl